مکارم اخلاق تنها راه سعادت بشریت

سخت ترین آزمون الهی برای اهل ایمان چیست؟

سخت ترین آزمون الهی برای اهل ایمان چیست؟

شاید برای بسیاری این سوال پیش آمده است که چرا زمان غیبت اینقدر طولانی شده و چرا خداوند متعال بندگان خود را در این شرایط گذاشته است؟ چرا خداوند اینگونه بندگان خود را مورد ابتلا و امتحان قرار می دهد؟ آیا ما در سخت ترین امتحان الهی هستیم؟ سخت ترین آزمون الهی برای اهل ایمان چیست؟

حتما آیه 16 سوره ی حدید، در قرآن کریم را خوانده اید؛

«أَﻟَﻢْ ﯾَﺄْنِ ﻟِﻠﱠﺬِﯾﻦَ آﻣَﻨُﻮا أَنْ ﺗَﺨْﺸَﻊَ ﻗُﻠُﻮﺑُﻬُﻢْ ﻟِﺬِﮐْﺮِ اﻟﻠّﻪِ وَ ﻣﺎ ﻧَﺰَلَ ﻣِﻦَ اﻟْﺤَﻖِّ وَ ﻻﯾَﮑُﻮﻧُﻮا ﮐَﺎﻟﱠﺬِﯾﻦَ أُوﺗُﻮا اﻟْﮑِﺘﺎبَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻞُ ﻓَﻄﺎل َﻋَﻠَﯿْﻬِﻢُ اﻷﻣَﺪُ ﻓَﻘَﺴَﺖْ ﻗُﻠُﻮﺑُﻬُﻢْ وَ ﮐَﺜِﯿﺮٌ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻓﺎﺳِﻘُﻮن»

آیا برای کسانی که ایمان آورده اند، هنگام آن نرسیده که دل هایشان با یاد خدا و آن حقیقتی که نازل شده، نرم و فروتن گردد و مانند کسانی نباشند که از پیش به آنها کتاب داده شد (اهل کتاب) و زمان انتظار بر آنان به درازا کشید ودل هایشان سخت گردید و بسیاری از آنها فاسق شدند.

در یک کلام این آیه به صراحت می‌گوید؛ آیا وقتش نرسیده شما بوسیله ایمان، دلتان برای یاد خدا و پذیرش حق و آن چیزی که نازل کرد، نرم بشود!! و مثل اهل کتاب قسی القلب نشوید. امام صادق (علیه السلام) در کتاب الغیبه نعمانی صفحه 31 می فرمایند که این آیه در مورد مردم زمان غیبت نازل شده است و «الامد» یعنی زمان غیبت. (زمان طولانی یعنی زمان غیبت که طولانی می شود.)

امام زمان علیه السلام

مردود شدن اهل کتاب در دو جا

باید بدانیم اهل کتاب چطور بودند که قرآن می گوید در بحث انتظار مثل این ها نباشید. حداقل در دو جا اهل کتاب در آزمون انتظار مردود شدند:

  1. آن زمانی که حضرت موسی (علیه السلام) به کوه طور رفت گفت سی شب می روم با خدا مناجات می کنم بر می گردم «وَأَﺗْﻤَﻤْﻨَﺎﻫَﺎ ﺑِﻌَﺸْﺮ»… خدا می گوید ده شب اضافه کردیم. مردم دیدند سی شب شد موسی نیامد و در آن ده شب منحرف شدند و سراغ سامری رفتند.
  2. مژده و نوید خاتم الانبیاء به تمام اهل کتاب داده شده بود. قرآن می گوید: یهودی ها پیغمبر (صلی الله علیه و آله) را می شناختند همان طور که فرزندان خود را می شناختند. ولی وقتی زمان آمدن پیغمبر طولانی شد، آنها ناامید شدند و دیگر به دنبال اینکه منتظر منجی باشند نبودند، سراغ هوا وهوس و قساوت قلب رفتند و موعود خود را فراموش کردند.

خدا در این آیه می گوید مثل اهل کتاب نباشید که زمان انتظار برای شما طولانی شد، مسیر را اشتباه بروید و خدا را فراموش کنید.

امیرالمومنین (علیه السلام) در یک حدیث تکان دهنده  در کتاب کمال الدین جلد اول صفحه 336 می فرمایند: برای قائم ما غیبتی است که زمان آن طولانیست. آگاه باشید کسی که در این دوران بر دینش ثابت قدم بماند و به خاطر طولانی شدن غیبت امامش دچار قساوت قلب نشود، پس او در روز قیامت با من خواهد بود ! (دربعضی روایت ها نوشته در مقام و درجه ی من خواهد بود).

امام سجاد (علیه السلام) می فرمایند: کسانی که در زمان غیبت ثابت قدم باشند ثواب هزار شهید از شهدای بدر و احد را دارند.

پیغمبر (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: عجیب ترین مردم آن مردمانی هستند که نه پیغمبر دیدند و نه امام دیدند، بلکه به نوشته های روی کاغذ ایمان آوردند (همان قرآن و ادعیه و احادیث).

گذشتگان، پیغمبر و امام را دیدند ایمان آوردند. ما هیچ کدام را ندیدیم وایمان آوردیم. پس مقام ما خیلی بالاتر است البته اگر در این راه بمانیم. پس کسانی که در زمان غیبت امام زمانشان دچار قساوت قلب می شوند، مثل اهل کتاب مورد مذمت هستند.

امام زمان (عج)

تعبیر «ﻓَﻄﺎل َﻋَﻠَﯿْﻬِﻢُ اﻷْﻣَﺪُ» به چه معنایی است؟

در بسیاری از ترجمه ها گفته شده زمان بر آنها طولانی شد یا دوران طولانی بر آنها گذشت. اما با تأمل در این آیه و سایر آیات مرتبط مثل آیه 86 سوره ی طه که به تعبیر «طال علی» برای عُمر آمده و یا تعبیر امیرالمومنین (علیه السلام) در نهج البلاغه که می فرمایند: مبادا زمان عمر بر شما طولانی بیاید!

در اینجا معنی این می شود که، نه اینکه دوران طولانی بر آنها گذشت بلکه معنی صحیح این است زمان بر آنها طولانی آمد. یعنی مثلا 5 سال، که 5 سال شاید برای انتظار زیاد نباشد ولی شاید برای یک نفر خیلی زیاد باشد، اینجا می گوییم زمان برای آن فرد طولانی به نظر می آید.

اهل کتاب همین طورند. قرآن می گوید زمان انتظار بر این ها طولانی آمد و انتظار را رها کردند. این آیه همین را می گوید شما مثل اهل کتاب نباشید که زمان انتظار بر آنها طولانی شد و تصور کردند تا ظهور منجی خیلی فاصله دارند و به همین خاطر دچار کار دنیای خودشان شدند و حجت خدا را رها کردند و اسیر هوا و هوس شدند. می گوید شما مسلمانان مثل این ها نباشید.

اینجاست که در دعای عهد می گوییم: «إِنَّهُمْ ﻳَﺮَوْﻧَﻪُ ﺑَﻌِﻴﺪا وَ ﻧَﺮَاهُ ﻗَﺮِﻳﺒﺎ». امام صادق (علیه السلام) در کتاب کافی جلد اول صفحه 333 می فرمایند: «ﺻَﺒﺎﺣﺎً و ﻣَﺴﺎءً» هر صبح و شب منتظر فرج مهدی (عج) ما باشید.

امام زمان عج

و این آیه ای است بسیار تکان دهنده که وظیفه ی منتظران را روایت می کند و می گوید شبیه اهل کتاب که دچار قساوت قلب شدند، نباشید و دل هایتان را خاشع کنید برای پذیرش امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و دستورات مهدوی آن بزرگوار. سعی کنید اگر بشیر و نذیر الهی لحظه ای از شما دور شد، خداوند متعال و فرامینش را از یاد نبرید و در همه حال عبد صالح باشید.

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × 3 =